Z ostatniej chwili.

Z ostatniej chwili. Jest decyzja Karola Nawrockiego ws. budżetu

Jedna decyzja, wiele konsekwencji. W sprawie kluczowego dokumentu finansowego państwa głowa państwa znalazła się w sytuacji, w której każdy ruch oznaczał polityczne ryzyko. Ostateczne rozstrzygnięcie nie zamyka jednak sporu, a jedynie przenosi go na inny poziom, pogłębiając napięcia między najważniejszymi instytucjami w kraju.

Ruch prezydenta i jego ukryta logika
Co naprawdę zawiera budżet na 2026 rok
Kohabitacja w praktyce – konflikt, który się nie kończy
Decyzja prezydenta Karola Nawrockiego w sprawie ustawy budżetowej na 2026 rok była jedną z najbardziej wyczekiwanych i jednocześnie najbardziej niejednoznacznych w jego dotychczasowej kadencji. Od tygodni politycy, ekonomiści i komentatorzy spekulowali, czy głowa państwa zdecyduje się na weto, czy też – mimo głębokich zastrzeżeń wobec rządu – pozwoli ustawie wejść w życie.

Prezydent wybrał rozwiązanie pośrednie, które w polskiej polityce zawsze niesie silny ładunek symboliczny. Podpisanie ustawy zostało połączone z jednoczesnym skierowaniem jej do Trybunału Konstytucyjnego. To ruch, który z jednej strony zapobiega najczarniejszemu scenariuszowi, czyli prowizorium budżetowemu i paraliżowi finansów publicznych, z drugiej zaś stanowi otwarte zakwestionowanie sposobu działania rządu i jakości przygotowanego dokumentu.

W swoim publicznym wystąpieniu prezydent podkreślał, że brak budżetu byłby zagrożeniem dla stabilności państwa, wypłat świadczeń i funkcjonowania kluczowych instytucji. Jednocześnie jednak jasno zaznaczył, że nie chce brać odpowiedzialności za rozwiązania, które jego zdaniem budzą poważne wątpliwości prawne i ustrojowe. W tym sensie decyzja Nawrockiego jest próbą balansowania pomiędzy rolą arbitra dbającego o ciągłość państwa a rolą politycznego przeciwnika rządu Donalda Tuska.

Dla części opinii publicznej to dowód odpowiedzialności, dla innych – wyrachowany manewr mający zachować twardą postawę bez ponoszenia pełnych konsekwencji weta. Jedno jest pewne: ten ruch nie wygasza konfliktu, lecz otwiera nowy jego etap.