Tusk bez owijania w bawełnę. Tak odpowiada Nawrockiemu. Wszystko jasne

Jedno polityczne zaproszenie wystarczyło, by na nowo ujawnić napięcia na szczytach władzy i postawić pytania o realny wpływ poszczególnych instytucji na kluczowe decyzje państwa. W tle pojawiają się konstytucyjne kompetencje, międzynarodowe ambicje i inicjatywa, która od początku budzi więcej wątpliwości niż nadziei.

– Premier przypomina, kto decyduje o polityce zagranicznej
– Ostrożna reakcja Pałacu Prezydenckiego
– Kontrowersje wokół inicjatywy Donalda Trumpa

Donald Tusk zareagował szybko i bez pozostawiania pola do domysłów. W krótkim, ale znaczącym wpisie w mediach społecznościowych przypomniał podstawową zasadę ustrojową: w Polsce to rząd prowadzi politykę zagraniczną, a wszelkie decyzje o udziale państwa w międzynarodowych inicjatywach muszą przejść jasno określoną ścieżkę prawną. Jego słowa były czymś więcej niż tylko komentarzem do bieżących doniesień – stanowiły publiczne postawienie granicy.

Premier podkreślił, że przystąpienie do jakiejkolwiek organizacji międzynarodowej nie jest decyzją jednej osoby, nawet jeśli pełni ona najwyższy urząd w państwie. Wymaga to zgody Rady Ministrów oraz – w dalszym etapie – akceptacji parlamentu. To przypomnienie konstytucyjnych procedur miało wyraźny cel: zdjąć z debaty emocjonalny ciężar i sprowadzić ją na grunt prawa oraz odpowiedzialności instytucjonalnej.

Ważnym elementem wypowiedzi Tuska było także odwołanie do bezpieczeństwa państwa. Szef rządu zaznaczył, że każda decyzja w obszarze polityki międzynarodowej musi być oceniana wyłącznie przez pryzmat interesu Polski, a nie prestiżu, symboliki czy osobistych relacji z zagranicznymi liderami. 

W tym kontekście jego deklaracja, że „Polska nie da się rozgrywać”, została odebrana jako sygnał skierowany zarówno do krajowych partnerów politycznych, jak i do zagranicznych inicjatorów kontrowersyjnych projektów.