Nikt nie może w to uwierzyć. Łzy leją się strumieniami 😭

Warszawa zalana łzami. Nie żyje ikona stolicy. Była kimś wyjątkowym

Warszawa dziś w nocy zamarła — w sercach mieszkańców stolicy zapanowała głęboka żałoba. Miasto, które od zawsze pielęgnowało pamięć o swoich bohaterach, po raz kolejny stanęło w obliczu ogromnej straty. Wczoraj późnym wieczorem świat obiegła informacja, która poruszyła nie tylko środowiska historyczne i kombatanckie, ale także tysiące zwykłych ludzi. Oficjalne komunikaty mediów społecznościowych i lokalnych portali potwierdziły najgorsze: odszedł ktoś, kto przez dziesięciolecia był jednym z najważniejszych żyjących świadków historii Warszawy, a jednocześnie symbolem odwagi, poświęcenia i bezwarunkowej miłości do miasta. Ten smutek nie jest jedynie lokalnym dramatem — jest to ból całej wspólnoty, która traci nieodwracalnie bezcenny głos przeszłości.

Była dla Warszawy kimś wyjątkowym
Warszawa w żałobie. Nikt nie może w to uwierzyć
Trudna historia legendy Warszawy
Janina Rożek, znana wielu jako „Dora”, była postacią, która niezaprzeczalnie zapisała się w historii Warszawy jako autentyczna ikona stolicy i jej nieugiętego ducha. Choć jej życie osobiste często przebiegało w cieniu wielkich wydarzeń XX wieku, jej działania i postawa sprawiły, że stała się przykładem, jak odwaga i empatia mogą kształtować losy całej społeczności. Rożek, będąc sanitariuszką podczas Powstania Warszawskiego, nie tylko niosła pomoc rannym w najbardziej dramatycznych warunkach wojennych, ale również stała się symbolem niewzruszonej determinacji pokolenia, które zapłaciło najwyższą cenę za wolność ojczyzny. Jej doświadczenia z Powstania, a także późniejsza działalność w edukacji historycznej i upamiętnianiu tamtych wydarzeń, uczyniły ją nie tylko bohaterką walki, ale też mentorką pamięci historycznej.

Była jedną z ostatnich żyjących osób, które osobiście uczestniczyły w zrywie powstańczym 1944 roku — świadkiem, który mógł opowiadać o tamtych dniach „z pierwszej ręki”, przekazując kolejnym pokoleniom prawdę o okrucieństwie wojny, ale także o niezłomności ludzkiego ducha. Za swoją działalność w czasie wojny została uhonorowana tytułem Sprawiedliwej wśród Narodów Świata, co jest jednym z najwyższych wyróżnień nadawanych osobom niosącym pomoc prześladowanym Żydom podczas II wojny światowej — gest, który w pełni świadczy o jej człowieczeństwie i odwadze.

Nagrody i wyróżnienia, które otrzymała w późniejszych latach, w tym uhonorowanie przez Radę Miasta Stołecznego Warszawy oraz obecność w literaturze historycznej poświęconej powstaniu, potwierdzały, że nie była zwykłą uczestniczką tamtych wydarzeń, ale kimś, kogo historia stolicy zobowiązuje pamiętać i czcić