Czekano na to latami 👇

Nowe fakty ws. Iwony Wieczorek. Prokurator nie owijał w bawełnę

Przez 16 lat milczenie i domysły otaczały wydarzenia z tamtej feralnej nocy w Sopocie. Choć wielu straciło już nadzieję na poznanie prawdy o losach zaginionej młodej kobiety, najnowsze słowa prokuratora rzucają zupełnie nowe światło na śledztwo. Czy mroczna zagadka, którą żyła cała Polska, w końcu znajdzie swój finał?

Sprawa Iwony Wieczorek to od lat temat, który nie daje spokoju opinii publicznej i regularnie wraca na czołówki portali. Wszystko zaczęło się w lipcu 2010 roku, kiedy 19-letnia gdańszczanka po kłótni ze znajomymi w sopockim klubie zdecydowała się na samotny powrót pieszo do domu. Monitoring uchwycił ją przy wejściu na plażę w Gdańsku-Jelitkowie – do własnego łóżka miała zaledwie dwa kilometry, a jednak nigdy tam nie dotarła. Ta krótka trasa stała się jedną z najbardziej mrocznych zagadek kryminalnych współczesnej Polski. Dziś, gdy policyjne metody sprzed dekady zawiodły, sprawą zajmuje się Archiwum X. To specjaliści od spraw beznadziejnych, którzy potrafią wycisnąć dowody z przedmiotów dawno odłożonych na półkę. Choć przez lata pojawiały się setki teorii – od ucieczki, przez nieszczęśliwy wypadek, aż po porwanie – wciąż brakuje tego jednego, kluczowego elementu układanki.

Tragedia stała się też paliwem dla autorów literatury faktu. Na półkach księgarni znajdziemy wiele pozycji, jak choćby głośne tytuły Janusza Szostaka: „Co się stało z Iwoną Wieczorek?” czy „Kto zabił Iwonę Wieczorek?”. Niedawno do tego grona dołączyli Marta Bilska i Mikołaj Podolski ze swoją książką „Zaginiona Iwona Wieczorek. Koniec kłamstw”. Autorzy starają się przesiać chaos informacyjny i oddzielić fakty od narosłych przez lata mitów. Mimo upływu czasu i kolejnych publikacji, nazwisko Wieczorek wciąż budzi ogromne emocje. To już nie tylko kronika policyjna, ale zjawisko społeczne. Każdy z nas chciałby wierzyć, że w dobie wszechobecnych kamer i technologii nikt nie może po prostu rozpłynąć się w powietrzu. A jednak przykład z Gdańska pokazuje, że rzeczywistość bywa znacznie bardziej brutalna i nieprzewidywalna niż scenariusze najlepszych kryminałów.