Nikt się nie spodziewał! Z ostatniej chwili!

Czasem wystarczy jeden wieczór, by telewizyjna scena stała się świadkiem historii, która zaczęła się na długo przed pojawieniem się kamer, reflektorów i jurorskich foteli. Tym razem emocje miały swoje źródło nie tylko w muzyce, ale w relacji, która przetrwała dekady i właśnie teraz została wystawiona na publiczną próbę.

O “The Voice Senior”
Kontrowersje w “The Voice Senior”
Niesłychane sceny w “The Voice Senior”
The Voice Senior” to format, który od momentu debiutu w polskiej telewizji konsekwentnie buduje własną tożsamość, wyraźnie odróżniając się od klasycznego „The Voice of Poland”. Choć konstrukcja programu pozostaje dobrze znana widzom — przesłuchania w ciemno, drużyny trenerów, etapy rywalizacji — jego sens i ciężar gatunkowy są rozłożone inaczej. Tutaj na pierwszy plan wysuwa się doświadczenie życiowe, dojrzałość emocjonalna i autentyczność, a nie pogoń za błyskawiczną karierą czy medialnym sukcesem. Uczestnikami są osoby, które ukończyły 60. rok życia i często po raz pierwszy stają na dużej scenie, niosąc ze sobą nie tylko głos, ale także biografię, wspomnienia i osobiste historie.

Program pełni więc funkcję znacznie szerszą niż tylko konkurs muzyczny. Dla wielu bohaterów „The Voice Senior” staje się przestrzenią symbolicznego domknięcia marzeń odłożonych na później, dowodem na to, że pasja nie ma daty ważności, a potrzeba ekspresji artystycznej nie zanika wraz z wiekiem. W przeciwieństwie do młodszych edycji formatu, gdzie stawką bywa kontrakt fonograficzny czy szybka rozpoznawalność, wersja „Senior” akcentuje relację z publicznością, emocjonalne porozumienie i prawdę sceniczną. To właśnie te elementy sprawiają, że program bywa odbierany jako bardziej wzruszający, spokojniejszy, ale też głębiej osadzony w doświadczeniu społecznym.

Siódma edycja „The Voice Senior”, która wystartowała 3 stycznia 2026 roku, przynosi również istotne zmiany i wyraźnie zarysowany skład trenerski. W fotelach jurorskich zasiedli artyści o ugruntowanej pozycji i bardzo różnych temperamentach scenicznych: Alicja Majewska, Andrzej Piaseczny, Robert Janowski oraz — po raz pierwszy w tym formacie — Majka Jeżowska. Powroty Majewskiej i Piasecznego gwarantują programowi ciągłość i profesjonalną stabilność, opartą na empatii oraz ogromnym doświadczeniu pracy z wykonawcami. Robert Janowski wnosi do show narracyjną swobodę i charakterystyczną lekkość, balansując między rolą mentora a showmana.