Aż trudno uwierzyć!

Taką emeryturę będzie miał Zenek Martyniuk. Kwota robi wrażenie

Taką emeryturę będzie miał Zenek Martyniuk. Kwota robi wrażenie

Kariera Zenka Martyniuka i jego fenomen
Fenomen Zenona Martyniuka od lat wymyka się prostym definicjom i aż prosi się o pogłębioną analizę socjologiczną. Trudno wskazać w Polsce drugiego artystę – niezależnie od muzycznego gatunku – który mógłby pochwalić się tak długą, nieprzerwaną obecnością w masowej świadomości. Blisko trzy dekady popularności to wynik, którego nie osiąga się przypadkiem. Martyniuk bezsprzecznie pozostaje ikoną disco polo, ale jego oddziaływanie dawno przekroczyło granice tego nurtu. Jego utwory funkcjonują dziś jako element kulturowego „wspólnego mianownika” – zna je niemal każdy, nawet jeśli deklaratywnie od tego gatunku stroni.

Droga na szczyt zaczęła się na długo przed czasami stadionowych koncertów i występów w największych telewizjach. W latach 80. Zenon Martyniuk stawiał pierwsze kroki w zespołach o nazwach, które dziś brzmią jak zapis z innej epoki: Akord i Centrum. To tam zdobywał doświadczenie sceniczne, uczył się pracy z publicznością i kształtował charakterystyczny styl, który później stał się jego znakiem rozpoznawczym. Był to czas amatorskich nagrań, lokalnych występów i mozolnego budowania muzycznej tożsamości.

Prawdziwy przełom nastąpił w 1989 roku, kiedy wspólnie z Mariuszem Anikiejem powołał do życia zespół Akcent. Sama nazwa – powstała z połączenia pierwszych liter wcześniejszych formacji – była prosta, ale zapamiętywalna. Wczesne lata 90. przyniosły pierwsze profesjonalne nagrania i wydanie kasety, co w realiach rodzącego się rynku disco polo stanowiło istotny krok naprzód. Akcent szybko zaczął zdobywać popularność, wpisując się w potrzeby publiczności spragnionej tanecznej, nieskomplikowanej muzyki.

Kariera Martyniuka nie była jednak wolna od perturbacji. W połowie lat 90., w okresie chaosu i transformacji polskiego show-biznesu, drogi muzyków się rozeszły – Mariusz Anikiej wyjechał do Belgii, a Zenon został zmuszony do samodzielnego odnajdywania się na rynku. Występował pod różnymi szyldami, m.in. jako Ex-Akcent czy Crazy Boys, testując różne konfiguracje i szukając własnej drogi. W 1994 roku wydał także solowy album „Wspomnienie”, który pokazał, że potrafi funkcjonować poza macierzystym zespołem.