Poruszające wyznanie 😥

Agnieszka Chylińska zdobyła się na prywatne wyznanie. Nie chciała korzystać z pomocy

Agnieszka Chylińska należy do tych artystek, których biografia artystyczna niemal idealnie splata się z osobistą historią przemian. Jej obecność na polskiej scenie muzycznej od ponad trzech dekad jest nie tylko świadectwem talentu, lecz także konsekwentnego poszukiwania własnej tożsamości – zarówno twórczej, jak i życiowej. Kiedy w latach 90. pojawiła się jako wokalistka zespołu O.N.A., szybko została okrzyknięta symbolem buntu i niezgody na zastany porządek. Chropowaty, rozpoznawalny od pierwszych dźwięków głos, agresywna ekspresja sceniczna i teksty przesycone gniewem oraz frustracją doskonale rezonowały z nastrojami młodego pokolenia dorastającego w realiach transformacji ustrojowej.
Miałam to szczęście, że miałam wsparcie. I mojej mamy i teściowej, ale… nie wiem, czy wy też tak macie? Że jest ktoś, kto chce wszystko robić sam i kontrolować wszystko, co się dzieje? To ja tak mam. To ja tak właśnie mam” – mówiła, odsłaniając swoją potrzebę samodzielności i kontroli, która z jednej strony dawała jej poczucie sprawczości, a z drugiej utrudniała przyjmowanie pomocy.

Chylińska zaznaczyła również, że świadomie starała się nie nadużywać wsparcia, obawiając się, że w przyszłości mogłoby ono zostać jej wypomniane. Dla artystki niezwykle ważne było poczucie, że to ona sama – mimo trudności – poradziła sobie z odpowiedzialnością.

„I mimo tego, że miałam pomoc, to jednak tak nie chciałam z niej korzystać, bo nie chciałam potem, żeby ktoś powiedział: ‘no wiesz, dzięki mnie coś tam’” – podsumowała.

Jednocześnie piosenkarka wykorzystała swoją wypowiedź, by zwrócić się bezpośrednio do innych rodziców, przekazując im ważny i wspierający komunikat. Jej słowa wybrzmiały jako apel o przełamywanie wstydu i samotności, które często towarzyszą rodzicielskim kryzysom.

„Ja sobie dałam radę, ale wiem, że to jest też ważne dla rodziców, żeby oni się nie wstydzili przyjść i powiedzieć: słuchaj, ja nie mam siły, nie umiem, nie wiem, nie rozumiem, dlaczego? I wtedy nie jest się samym” – mówiła w Autentycznych.

Wypowiedź Agnieszki Chylińskiej pokazuje ją nie jako ikonę sceny, lecz jako osobę świadomą własnych ograniczeń, gotową mówić o bezradności i potrzebie wsparcia – bez patosu, za to z dużą empatią wobec innych rodziców mierzących się z podobnymi doświadczeniami